Podtlenek azotu – gaz rozweselający
Bezstresowe leczenie stomatologiczne z wykorzystaniem podtlenku azotu – dla dzieci i dorosłych – jest dostępne w naszym gabinecie stomatologicznym. Sedacja wziewna, bo tak nazywa się zabieg, polega na podaniu za pomocą maseczki specjalnej mieszanki gazów, która działając uspokajająco, pozwala przeprowadzić skuteczne, sprawne leczenie.
Sam gaz jest:
- bezbarwny,
- bezwonny,
- może być podawany pacjentom z chorobami serca,
- nie powoduje zwiotczenia mięśni,
- nie wpływa na ciśnienie krwi,
- nie powoduje zwolnienia oddechu, niedotlenienia,
- może być podawany pacjentom z astmą,
- nieznacznie zmniejsza kurczliwość mięśnia sercowego,
- nie gromadzi się w tkance tłuszczowej,
- zaczyna działać już po kilku minutach,
- dojście pacjenta do pełnej sprawności następuje w 5–30 min – niezależnie od długości podawania podtlenku azotu.
Metodę tę charakteryzuje bezpieczeństwo i prostota stosowania
Mieszanina podtlenku azotu i tlenu, zwana popularnie gazem rozweselającym, działa:
- uspokajająco,
- przeciwbólowo,
- anestetycznie.
Może mieć działanie halucynogenne i powodować niepamięć wsteczną (amnezję).
Poddanie sedacji wziewnej gazem rozweselającym może mieć kluczowe znaczenie dla skrócenia czasu trwania zabiegu, a nawet dla samej możliwości jego wykonania.
Sedację wziewną stosuje się już u dzieci powyżej 3. roku życia, które łatwo nawiązują kontakt z lekarzem dentystą. Zabieg nigdy nie jest przeprowadzany na siłę. Sedacja wziewna podtlenkiem azotu uznawana jest za tak bezpieczną dla zdrowia maluchów, że może być przeprowadzana bez udziału anestezjologa.
Sedacja wskazana jest u osób z astmą, padaczką, hemofilią, chorobami serca czy nadciśnieniem. Dzięki podaniu podtlenku azotu – gazu rozweselającego – spada bowiem ryzyko wystąpienia niepożądanych reakcji wywołanych stresem.
Każdorazowo o zakwalifikowaniu do zabiegu z użyciem podtlenku azotu decyduje lekarz dentysta.
Przeciwwskazania do zabiegu sedacji wziewnej:
- przeziębienie, przerost migdałków gardłowych – niedrożność górnych dróg oddechowych,
- I trymestr ciąży,
- choroby psychiczne,
- stwardnienie rozsiane, porfiria, miastenia gravis,
- rozstrzenie oskrzeli, rozedma płuc,
- uzależnienie od substancji odurzających,
- brak współpracy pacjenta.
Często działaniem ubocznym zabiegu jest trwałe zniesienie lęku przed zabiegami stomatologicznymi.